<Бороотой/> | блог : -_- Бороотой блог | creating is fun

-_-

Энэ блогыг би анх гунигаа хугаслах гэж нээж байсан, өнөөдөр ч тийм л байна... тэгэхээр би ямар удаан гуниглана вэ?.
Юу ч утга үгүй. Бүх зүйлс шал дэмий. Хэнд ч хэрэггүй санагдах тэр мөчид дуу л сонсмоор санагддаг юм байна. Хүссэн зүйлс хүссэнээр биш үед дуу л миний хүссэнээр гунигыг минь сонсох аж. Би хэлэх ч шаардлага үгүй. Дарс ч мөн адил намайг мэдрэх юм. Сэтгэл минь цус алдахад үнэхээр л юу ч үгүй хов хоосон санагдаж дулаахан гэрт ч даарч хөрдөг юм байна. Залгисан бүхэн л гашуун орж, идсэн бүхэн амт алга. Сав саарал тэнгэр, хөлдөж хагарсан газар голд нь царцаж орхисон би. Тэнгэрийг дааж ядан хугарч, газраас хөндийрч ядан сөхрөнө. Надад яг одоо ийм л санагдаж байна. Чи алга!!!. Ийм нөхцөл байдал. Шүлсээ залгиж, шүдээ зуух нөхцөл байдал. Гэхдээ- 

start=-100 , cViewSize=50 , cPageCount=0

Сэтгэгдэлгүй байна

null

Сэтгэгдэл үлдээх



(нийтэд харагдахгүй)

(оруулах албагүй)
(HTML синтакс зөвшөөрөгдөөгүй)


(Зурган дээрх тоог оруулна уу)